ලොවම අඳුරට ගෙනගිය හිට්ලර් – දෙවන කොටස
1930 දශකයේ ජර්මනිය දුප්පත්කමෙන්, කෝපයෙන් සහ අසරණභාවයෙන් පිරුණු රටක්. පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජර්මානු ජනතාවට අහිමි වී තිබුණේ මුදල් පමණක් නොවේ — ඔවුන්ගේ ගෞරවය, බලාපොරොත්තුව සහ අනාගතයත් සමඟමයි. මේ අඳුරු සමයේදී, එක් මිනිසෙක් ජනතාවගේ කෝපය, බිය සහ වේදනාව තම ඒකාධිපති වියරුව වෙනුවෙන් භාවිත කලා. ඔහුගේ වචන ජනතාව උමතු කළා. ඔහුගේ ප්රචාරණය මිලියන ගණනක් මිනිසුන්ව විශ්වාස කරවූවා. අවසානයේ, ඒ මිනිසා ලෝකයම ලේ සහ ගින්නෙන් වැසුණු යුගයකට ඇද දැමුවා.
ඒ මිනිසා — ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්.
***
මේ ලිපිය, @OverSimplified යූටියුබ් චැනලයේ Hitler – OverSimplified (Part 2) වීඩීයෝව ඇසුරින් සකසන ලද ලිපියකි.
Cover image credit goes to globalnews.ca
***
පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජර්මනිය බිඳවැටී තිබුණා. රටේ ආර්ථිකය කඩා වැටුණා, ජනතාව දුප්පත් වුණා, රජය දුර්වල වුණා. ඒ අඳුරු කාලයේදී ඉදිරියට පැමිණියේ එක් මිනිසෙක් — ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්. ඔහුගේ කතා කිරීමේ හැකියාව, ජාතිකවාදී අදහස් සහ වෛරයෙන් පිරුණු දේශපාලනය, ඉතිහාසයේ භයානකම පාලනයකට මඟ හෙළුවා.
ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ට තවදුරටත් සොල්දාදුවෙකු ලෙස සේවය කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැත. කෙසේ වෙතත්, හමුදාව විසින් ඔත්තුකරුවෙකු (informant) ලෙස ඔහුව දිගටම සේවයේ තබා ගන්නා ලදී.
ඒ වන විට රට තුළ පැතිර යමින් තිබූ කොමියුනිස්ට් විප්ලවවාදී උත්සාහයන් පිළිබඳව රජය දැඩි කනස්සල්ලෙන් පසු වූ අතර, රජයට තර්ජනයක් විය හැකි නව දේශපාලන පක්ෂ පිළිබඳව විමසිල්ලෙන් සිටීමේ සහ ඒවාට රහසිගතව ඇතුළු වී තොරතුරු සෙවීමේ කාර්යය හමුදාව විසින් හිට්ලර්ට පවරන ලදී.
මේ අතරතුර, ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය (German Workers’ Party) පිළිබඳව පැතිර ගිය කටකතා කිහිපයක් නිසා, හිට්ලර් එහි රැස්වීමකට සහභාගී විය. එහිදී ඔහුට වටහා ගැනීමට හැකි වූයේ ඔවුන් කොමියුනිස්ට්වාදීන් නොවන බවයි. ඒ වෙනුවට, ඔවුන් සිය අන්තවාදී දක්ෂිණාංශික මතවාදයන් එලෙසින්ම පිළිගත්, තම අදහස්වලට බෙහෙවින් සමාන කණ්ඩායමක් බව ඔහු වටහා ගත්තේය. ඉන් අනතුරුව, ඔහු හමුදා සේවයෙන් ඉවත් වී මෙම පක්ෂය සමඟ සම්බන්ධ වීමට තීරණය කළේය.
හිට්ලර් සතුව තිබූ ප්රබල සහ සිත් ඇදගන්නාසුළු කථිකත්ව හැකියාව, පක්ෂයේ නායකත්වය මෙන්ම එහි ආධාරකරුවන් ද මවිතයට පත් කිරීමට සමත් වූ අතර, එය ඔහුගේ වේගවත් නැඟී සිටීමට මඟ පෑදුවේය. පසුව ඔහු මෙම කණ්ඩායම ජාතික සමාජවාදී ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය — එනම් නාසි පක්ෂය (Nazi Party) ලෙස ප්රතිසංවිධානය කර, ඒ සඳහා නව වර්ණ රටාවක් ද හඳුන්වා දුන්නේය.
නාසිවරුන් තම නිල ප්රතිපත්ති පිළිබඳව එතරම් පැහැදිලි හෝ නිශ්චිත ප්රකාශයන් සිදු නොකළද, හිට්ලර් ජනතාව වෙත දැවැන්ත පොරොන්දු ලබා දුන්නේය. වර්සායි ගිවිසුම (Treaty of Versailles) අහෝසි කර, විසිරී සිටින සියලුම ජර්මානු ජාතිකයන් එකම මව්බිමක් යටතට එක්සත් කරමින්, ජර්මනියට එහි පැරණි අභිමානය සහ ශ්රී විභූතිය නැවත ළඟා කර දෙන බවට ඔහු දැඩි ලෙස ප්රතිඥා දුන්නේය
හිට්ලර් සහ SA බලකායේ නැගීසිටීම
ඉතිහාසයේ අඳුරුතම පරිච්ඡේදයක ආරම්භය සනිටුහන් කරමින්, ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් එදා ආර්ය ජනතාව වෙත සිය අන්තවාදී අදහස් මුදා හැරියේය. ඔහුගේ ප්රධානතම තර්කය වූයේ, ජර්මනියේ පුරවැසිභාවය හිමිවිය යුත්තේ පිරිසිදු ආර්ය ලේ සහිත පුද්ගලයන්ට පමණක් බවයි. මෙහි අනෙක් පැත්ත වූයේ ජර්මනියේ වෙසෙන සියලුම යුදෙව්වන්ගේ පුරවැසිභාවය සහ අයිතිවාසිකම් අහෝසි කර දැමීමයි.
ඇත්ත වශයෙන්ම, එකල ජර්මනියේ අන්ත දක්ෂිණාංශික දේශපාලනය තුළ මෙවැනි අදහස් සාමාන්ය ඒවා විය. නමුත් හිට්ලර් අනෙක් සියල්ලන් අභිබවා යමින්, නාසි පක්ෂය (Nazis) අන්ත දක්ෂිණාංශයේ ප්රමුඛතම සහ බලවත්ම බලවේගය බවට පත් කිරීමට සමත් විය.
SA උපත ලැබූ හැටි
එකල ජර්මනියේ පැවති බොහෝ දේශපාලන පක්ෂවලට තමන්ගේම කියා සන්නද්ධ පැරමිලිටරි (Paramilitary) හෙවත් අර්ධ-හමුදා කල්ලි තිබුණි. නාසි පක්ෂයද එයට වෙනස් වූයේ නැත. හිට්ලර් මුලින්ම ශාලා ආරක්ෂක බලකාය (Hall Protection Detachment) නමින් කණ්ඩායමක් පිහිටුවා ගත්තේය. පසුව එය ජිම්නාස්ටික් සහ ක්රීඩා අංශය (Gymnastic and Sports Division) ලෙස වෙස්ගැන්වූ අතර, අවසානයේදී ලෝකයම භීතියෙන් සලිත කළ කුණාටු බලකාය (Storm Detachment) හෙවත් SA බලකාය බවට පරිවර්තනය විය.
මෙම SA බලකායට පැවරුණු ප්රධාන වගකීම් දෙකක් තිබුණි:
- නාසි පක්ෂයේ දේශපාලන රැස්වීම්වලට ආරක්ෂාව සැපයීම.
- අනෙකුත් දේශපාලන ප්රතිවාදීන් බිය වැද්දීම සහ ඔවුන් මර්දනය කිරීම.
විශේෂයෙන්ම, එකල නාසීන්ගේ ප්රධාන සතුරා වූ කොමියුනිස්ට්වාදීන් සමඟ වීදි සටන්වලට පැටලීම මෙම බලකායේ නිත්ය රාජකාරියක් බවට පත් විය.
හමුදාවෙන් එළියට දැමූ සොල්දාදුවන් නාසි උගුලට අසුවීම
පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු මිත්ර පාර්ශවීය රටවල් (Allies) විසින් ජර්මනියේ නිල හමුදාව විශාල වශයෙන් අඩු කරන ලෙස නියෝග කර තිබුණි. මේ හේතුවෙන්, මනා පුහුණුවක් ලැබූ වෘත්තීය සොල්දාදුවන් විශාල පිරිසකට සේවය අහිමි වී, ඔවුන් දැඩි අසරණභාවයට පත් විය. රැකියා විරහිතව, කළකිරීමෙන් සහ පීඩනයෙන් සිටි මෙම දක්ෂ සොල්දාදුවන් නාසි දෘෂ්ටිවාදයට ඉතා පහසුවෙන් ආකර්ෂණය කර ගැනීමට හිට්ලර් සමත් විය.
තමන්ට ලැබුණු දේශපාලන රැකවරණයත් සමඟ, මෙම හිටපු සොල්දාදුවන් ස්වේච්ඡාවෙන්ම SA බලකාය වෙත ඇදී ආහ. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, කාලයත් සමඟ SA බලකායේ සාමාජික සංඛ්යාව සහ ඔවුන්ගේ සාහසික බලය අතිමහත් ලෙස වර්ධනය වන්නට විය. එය මුළු මහත් ලෝක ඉතිහාසයම උඩුයටිකුරු කළ මහා විනාශයක පෙරනිමිත්තක්ම පමණක් විය.
සල්ලි අච්චු ගැසීම
පළමු ලෝක යුද්ධයේ දරුණු නිමාවත් සමඟ ජර්මනියේ නව ප්රජාතන්ත්රවාදී රජයක් බිහි වුණා. නමුත් මේ රජය ආරම්භයේ සිටම අතිශය දුර්වල මෙන්ම අකාර්යක්ෂම එකක් බවටයි පත් වුණේ. යුද්ධයෙන් පැරදුණු ජර්මනියට මිත්ර පාර්ශවීය රටවලට (Allies) විශාල යුද වන්දි මුදලක් ගෙවීමට සිදු වූ අතර, රට මුහුණ දී සිටි දරුණු ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට ඔවුන් තෝරා ගත්තේ ඉතාමත් අන්තරායකර විසඳුමක්. ඒ තමයි සීමාවකින් තොරව මුදල් අච්චු ගැසීම.
පාලකයන් සිතුවේ මුදල් අච්චු ගැසීමෙන් ප්රශ්න විසඳාගත හැකි වනු ඇති බවයි. නමුත් ඔවුන්ට අමතක වූ සරල සත්යයක් තිබුණා: මුදල් අච්චු ගැසීමෙන් රටක සැබෑ ධනයක් නිර්මාණය නොවේ; ඉන් සිදු වන්නේ පවතින මුදලේ අගය ශීඝ්රයෙන් බිඳ වැටීම පමණි.
රජය දිගින් දිගටම මුදල් මුද්රණය කරද්දී, ජර්මානු මාර්ක් (Mark) මුදලේ අගය සිතාගත නොහැකි වේගයකින් කඩාවැටුණා. මෙන්න මේ සංසන්දනය දෙස බැලූ විට එහි බරපතලකම ඔබට වැටහේවි:
- 1919 දී: ඇමරිකානු ඩොලර් 1ක් = ජර්මානු මාර්ක් 4ක් පමණ විය.
- 1923 දෙසැම්බර් වන විට: ඇමරිකානු ඩොලර් 1ක අගය ජර්මානු මාර්ක් ට්රිලියන 4.2ක් (4,200,000,000,000) දක්වා අහස උසට නැග්ගා!
මේ අසාමාන්ය උද්ධමනය හමුවේ සාමාන්ය පාන් ගෙඩියක මිල පවා මාර්ක් බිලියන 200ක් දක්වා ඉහළ ගිය අතර, එදිනෙදා භාවිත කළ මුදල් නෝට්ටු හුදෙක් නොවටිනා කඩදාසි කැබලි බවට පත් වුණා.
ආර්ථික අර්බුදය මැද ආක්රමණයට ලක් වූ රූර් (Ruhr) කලාපය
මේ මහා ආර්ථික ව්යසනය හමුවේ මිත්ර පාර්ශවයට පොරොන්දු වූ යුද වන්දි ගෙවීමට ජර්මනිය අසමත් වීම පුදුමයක් නෙවෙයි. ජර්මනියෙන් මුදල් ලබා ගැනීමට නොහැකි වීම ගැන දැඩි සේ කෝපයට පත් වූ ප්රංශය, ඊට පිළියමක් ලෙස ජර්මනියේ ප්රධානතම කාර්මික කේන්ද්රස්ථානය වූ රූර් (Ruhr) කලාපය බලහත්කාරයෙන් අත්පත් කරගත්තා. ඔවුන්ගේ අරමුණ වුණේ එම ප්රදේශයේ කාර්මික නිෂ්පාදන තමන් සතු කරගනිමින් වන්දි මුදල් පියවා ගැනීමයි.
මෙම ආක්රමණය අතරතුර ප්රංශ හමුදා ජර්මානු සිවිල් වැසියන්ට සැලකුවේ අතිශය කෲර සහ අමානුෂික අයුරිනුයි. මේ සාහසික පාලනයට සහ ගැටුම්වලට මැදි වීමෙන් ජර්මානු සිවිල් වැසියන් 130 දෙනෙකුට පමණ තම ජීවිතවලින් පවා වන්දි ගෙවීමට සිදු වුණා.
හිට්ලර්ගේ බියර් හෝල් විප්ලවය සහ නාසි නැගිටීම
මුළු මහත් ජර්මනියම දැඩි ක්රෝධයකින් සහ නොසන්සුන්තාවයකින් ගිනිබත් වෙමින් පැවති යුගයකි එය. ජර්මානු වැසියන් තුළ තිබූ මේ දැඩි කෝපය, රට තුළ විප්ලවයක් මෙහෙයවීම සඳහා තමන්ට ලැබුණු කදිම අවස්ථාවක් කර ගැනීමට ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් ඇතුළු නාසි පක්ෂය වහාම ක්රියාත්මක විය.
1923 නොවැම්බරයේ බියර් හෝල් කැරැල්ල
මීට වසරකට පෙර ඉතාලියේ නිර්භීත නායකයෙකු (බෙනිටෝ මුසෝලිනී) ගත් රැඩිකල් ක්රියාමාර්ගවලින් දැඩි ලෙස ආභාෂය ලැබූ හිට්ලර්, 1923 නොවැම්බර් මාසයේදී පෙරළිකාර පියවරක් තැබීය. ඒ, මියුනිච් නුවර බියර් ශාලාවක (Beer Hall) පැවැත්වෙමින් තිබූ දේශපාලන රැස්වීමකට කඩා වැදී, එවකට පැවති රජයට එරෙහිව සන්නද්ධ නැගිටීමකට කැඳවුම් කරමිනි. ඉන් නොනැවතුණු ඔහු, තම ආධාරකරුවන් ද පිරිවරාගෙන මියුනිච් නුවර වීදි පුරා පෙළපාලියකින් ගමන් කළේය. එසේ කළේ එරට පොලිසිය ද තමන් හා එක්වනු ඇතැයි යන දැඩි බලාපොරොත්තුවෙනි. නමුත්, ඔහුගේ අපේක්ෂා සුනුවිසුනු කරමින් පොලිසිය ඔවුන් හා අත්වැල් බැඳගත්තේ නැත.
ද්රෝහිත්වයේ නඩු විභාගය සහ ලිබරල් තීන්දුව
මෙම අසාර්ථක කැරැල්ලෙන් පසු, රටට ද්රෝහි වීමේ බරපතල චෝදනාව (Treason) යටතේ හිට්ලර්ව අධිකරණය හමුවට පමුණුවනු ලැබීය. නීතියට අනුව ඔහුට ජීවිතාන්තය දක්වා සිරදඬුවම් නියම කිරීමට පවා ඉඩකඩ තිබුණි. එහෙත්, නඩුව විභාග කළ දක්ෂිණාංශික විනිසුරුවන් හිට්ලර්ගේ දේශපාලන මතවාදයට හිතවත්කමක් දැක්වූ බැවින්, ඔවුහු ඔහුට ඉතා ලිහිල් දඬුවමක් නියම කිරීමට කටයුතු කළහ.
හිට්ලර් මෙම නඩු විභාගය තමන්ට ලැබුණු කදිම වේදිකාවක් කරගත්තේය. ඔහු අධිකරණය තුළ ආවේගශීලී සහ හැඟීම්බර දේශන පවත්වමින් ජනතාව ආකර්ෂණය කරගැනීමට සමත් විය. අවසානයේදී ඔහුට නියම වූයේ වසර පහක සුළු සිරදඬුවමක් පමණි. ඉන් වුවද ඔහු සිරගතව සිටියේ මාස නවයක් වැනි කෙටි කාලසීමාවකි. පසුකාලීනව හිට්ලර් මෙම සිරදඬුවම් කාලය හැඳින්වූයේ, තමන්ට පොතක් ලිවීම සඳහා ඕනෑතරම් නිදහස් කාලය ලැබුණු ඉතා ප්රසන්න නවාතැන්පලක් ලෙසයි.
2% ඡන්ද ප්රතිශතය
මුළු රටේම මාධ්ය මගින් මෙම නඩු විභාගයට දැඩි ප්රසිද්ධියක් ලබාදීම නිසා, හිට්ලර් එක රැයකින් ජර්මනිය පුරා ප්රසිද්ධ චරිතයක් බවට පත් විය. ඔහුගේ අන්තවාදී පණිවිඩය රටේ සෑම කොනකටම ව්යාප්ත විය.
කෙසේ වෙතත්, සාමාන්ය ජර්මානු වැසියන් මේ කිසිවකට විශේෂ උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත. ඒ බව සනාථ කරමින්, 1928 පැවැති මහා මැතිවරණයේදී නාසි පක්ෂයට ලබාගත හැකි වූයේ සමස්ත ඡන්ද ප්රමාණයෙන් 2%ක් වැනි ඉතා සුළු ප්රතිශතයක් පමණි. බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන්ගේ ප්රචණ්ඩත්වය, මහ හඬින් මොරදීම සහ සාමාන්ය දේශපාලනඥයෙකුගෙන් දැකිය නොහැකි නොහික්මුණු හැසිරීම් රටාව නිසා නාසි පක්ෂය කෙරෙහි දැක්වූයේ බියක් සහ මැලිභාවයකි. නමුත්, රට වෙළාගත් අලුත්ම දරුණු ආර්ථික අර්බුදය විසින් මේ මුළු තත්ත්වයම උඩුයටිකුරු කරමින්, ඔවුන්ගේ ඉරණම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කර දැමීය.
ඇමරිකානු ගිවිසුම සහ ජර්මනියේ දෛවෝපගත පෙරළිය
පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු දැඩි ලෙස අසරණ වී සිටි ජර්මනියට, තමන් පිට පැටවුණු යුද වන්දි ගෙවීම සඳහා සහනයක් වුණේ ඇමරිකාව ලබාදුන් ණය මුදල් ය. නමුත්, 1929 දී මුළු මහත් ලෝකයම හොල්ලා තැබූ ඇමරිකාවේ වෝල් ස්ට්රීට් (Wall Street) කොටස් වෙළඳපොළ බිඳවැටීමත් සමඟ සියල්ල උඩුයටිකුරු විය. තමන් ලබාදුන් ණය මුදල් වහාම කඩිනමින් ආපසු ගෙවන ලෙස ඇමරිකාව ජර්මනියට බලකර සිටියේය. මෙයින් සිදු වූයේ ඒ වන විටත් ආර්ථික වශයෙන් අඩපණ වී තිබූ ජර්මනිය තවත් දැඩි අර්බුදයකට හා පීඩනයකට ලක් වීමයි.
ඇමරිකානු ණය ආපසු ඉල්ලා සිටීමත් සමඟ ජර්මනිය දරුණු ආර්ථික කඩා වැටීමකට මුහුණ දුන්නේය. රට පුරා විරැකියාව අහස උසට ඉහළ ගිය අතර, දරිද්රතාවය ලැව්ගින්නක් සේ පැතිර ගියේය.
- ජනතාවගේ කලකිරීම: දිනෙන් දින අගාධයට ඇද වැටෙන රට බේරා ගැනීමට අපොහොසත් වූ තමන්ගේම රටේ ප්රජාතන්ත්රවාදී පාලන ක්රමය කෙරෙහි ජර්මානු වැසියන් දැඩි ලෙස කලකිරුණහ.
- දේශපාලන අන්තවාදය: මෙම දරුණු අර්බුදයෙන් මිදීමට මඟක් සෙවූ ඔවුහු, අවසානයේදී දේශපාලන අන්තවාදයේ සරණ පැතූහ. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ජර්මානු වැසියන්ට තෝරා ගැනීමට ඉතිරි වූයේ අන්ත දෙකකි: එක්කෝ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, නැතහොත් නාසි පක්ෂයයි.
හිට්ලර්ගේ ආගමනය සහ ප්රචාරක යාන්ත්රණය
මෙවැනි ව්යාකූල වටපිටාවක, ජර්මනිය නැවතත් එහි අතීත ශ්රී විභූතිය කරා ගෙන යා හැකි එකම ගැලවුම්කරුවා තමන් බව ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් ප්රකාශ කළේය. නාසි පක්ෂය ඉතා සූක්ෂ්ම ප්රචාරක උපක්රම (Propaganda) භාවිතා කරමින් හිට්ලර්ව පෙන්වා දුන්නේ රට බේරා ගැනීමට පැමිණි ප්රබල, අසහාය නායකයෙකු ලෙසයි. එපමණක් නොව, ජර්මානු වැසියන් විඳින සියලු දුක් ගැහැටවලට වැරදිකරුවන් වෙනත් පිරිසක් බව පෙන්වමින්, ජනතාවගේ වෛරය පිට කිරීමට සුදුසු බිල්ලෙක් (Scapegoat) නිර්මාණය කිරීමටද නාසි පක්ෂය සමත් විය.
වසර ගණනාවක් පුරා අසාර්ථක වූ ප්රජාතන්ත්රවාදී පාලනයකින් බැටකා සිටි ජර්මානුවන්ට, රට පාලනය කිරීමට ශක්තිමත් ආඥාදායකයෙකු පැමිණෙන බව ඇසීම අලුත් බලාපොරොත්තුවක්, නැවුම් හැඟීමක් ගෙන දුන්නේය.
ජනතාව හිට්ලර් වටා රොද බැඳුණේ එකම හේතුවක් නිසා නොවේ:
- දෘෂ්ටිවාදීන්: සමහරු හිට්ලර්ගේ අන්තවාදී ප්රතිපත්ති මුළුමනින්ම වැළඳ ගත්හ.
- විකල්පයක් නැතිවූවන්: තවත් පිරිසක් හිට්ලර්ගේ ජාතිවාදී අදහස්වලට අකමැති වුවද, රටේ පැවැත්ම උදෙසා ඔහුට ඡන්දය ප්රකාශ කළහ.
- දේශපාලන අවබෝධයක් නැතිවූවන්: තවත් අතිවිශාල පිරිසක් දේශපාලනය පිළිබඳ කිසිදු හසළ දැනුමක් නොමැතිව, හුදෙක් නාසි පක්ෂය වටා නිර්මාණය වී තිබූ සමාජ රැල්ලට (Hype) හසු වී ඔවුන් පසුපස ගියහ.
අවසානයේදී, ආර්ථික බිඳවැටීමෙන් උපන් බිය සහ බලාපොරොත්තු සුන්වීම, ලෝක ඉතිහාසයම වෙනස් කළ බිහිසුණු ආඥාදායකත්වයකට ජර්මනියේ දොරටු විවර කර දුන්නේය.
හිට්ලර් බලය අතට ගත් හැටි
ජර්මානු දේශපාලන කරළිය තුළ නාසි පක්ෂය මැතිවරණයෙන් මැතිවරණයට තමන්ගේ ජනප්රියත්වය සහ බලය ශීඝ්රයෙන් වර්ධනය කර ගැනීමට සමත් විය. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස 1932 වන විට ජර්මානු පාර්ලිමේන්තුවේ විශාලතම දේශපාලන පක්ෂය බවට පත්වීමට ඔවුන්ට හැකි විය. තමන් යනු ජර්මනිය බේරා ගැනීමට පැමිණි දෛවෝපගත ගැලවුම්කරුවා යැයි දැඩිව විශ්වාස කළ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් තුළ, මේ සමඟ අධිමානයක් (Megalomania) සහ දැඩි ආත්ම-අභිමානයක් ගොඩනැඟුණි.
මේ ආත්ම විශ්වාසයත් සමඟ ඔහු ජර්මනියේ ජනාධිපති ධුරය සඳහා තරඟ වැදීමට තීරණය කළේය. පළමු ලෝක යුද්ධයේදී අතිශය ජනප්රිය සෙන්පතියෙකු වූ පෝල් වොන් හින්ඩන්බර්ග් හමුවේ අවසානයේදී හිට්ලර් පරාජයට පත් වුවද, ඔහු ලබාගත් ඡන්ද ප්රතිශතය සහ දැක්වූ දක්ෂතාවය කාගේත් පුදුමයට හේතු විය. කෙසේ වෙතත්, පාර්ලිමේන්තුවේ විශාලතම පක්ෂයේ නායකයා තමන් බැවින්, තමන්ව රටේ චාන්සලර් (අගමැති) ධුරයට පත් කරන ලෙස හිට්ලර් ජනාධිපති හින්ඩන්බර්ග්ගෙන් දැඩි ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.
බල අරගලය සහ රහසිගත කුමන්ත්රණ
ජනාධිපති හින්ඩන්බර්ග්, හිට්ලර්ගේ ප්රසිද්ධ ජාතිවාදී ප්රතිපත්ති පිළිබඳව දැඩි බියක් සහ සැකයක් දැක්වූ බැවින් ඔහුව චාන්සලර් ධුරයට පත් කිරීමට මුලදී කිසිසේත්ම කැමති වූයේ නැත. නමුත් ඒ වන විට ජර්මනිය තුළ කොමියුනිස්ට්වාදය හිස එසවීම පිළිබඳව රටේ ප්රමුඛ පෙළේ කර්මාන්තකරුවන් සහ ව්යාපාරිකයන් සිටියේ දැඩි බියකිනි. එම බිය නිසාම, කොමියුනිස්ට් තර්ජනය මර්දනය කිරීමට නම් හිට්ලර්ව චාන්සලර් ධුරයට පත් කළ යුතු බවට ඔවුහු හින්ඩන්බර්ග්ට බලපෑම් කරන්නට වූහ.
මේ අතරතුර, මධ්යම පක්ෂයේ (Center Party) නායකයා වූ ෆ්රාන්ස් වොන් පැපන්, හිට්ලර් සමඟ රහසිගත සාකච්ඡාවල නිරත වෙමින් සිටියේය. ඔහු ජනාධිපති හින්ඩන්බර්ග් වෙත කූට සහ සූක්ෂ්ම දේශපාලන යෝජනාවක් රැගෙන ආවේය:
”අපි හිට්ලර්ව චාන්සලර් කරමු. හැබැයි එක කොන්දේසියක් පිටයි; මාව උප-චාන්සලර් කරන්න ඕනේ. ඒ වගේම රජයේ ප්රධාන සහ බහුතර තනතුරු අපේ මධ්යස්ථ මතධාරී ගතානුගතික (Moderate Conservatives) පිරිස අතරේ තියාගන්න ඕනේ. ඒ හරහා අපිට පුළුවන් අපේ බලයත් රැකගෙන, හිට්ලර්ව හරියට නූලෙන් පාලනය කරන පඹයෙක් (Puppet) වගේ අපිට ඕන විදිහට නටවන්න.” මෙම දේශපාලන උපක්රමයත් සමඟ, ලෝක ඉතිහාසයම වෙනස් කළ නාසි පාලනයේ ආරම්භයට පසුබිම සකස් විය.
නාසි ඒකාධිපතිත්වය!
“මොනවා වැරදෙන්නද?” (What could possibly go wrong?) කියලා හිතපු තැනකින් තමයි මුළු ලෝකයේම ඉරණම වෙනස් කරපු ඒ බිහිසුණු පෙරළිය ආරම්භ වුණේ.
1933 ජනවාරි මාසයේදී ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් ජර්මනියේ චාන්සලර් (අගමැති) වරයා බවට පත් වුණා. හැබැයි ඒ වෙද්දීත් ඔහු රටේ ඒකාධිපතියා වෙලා සිටියේ නැහැ. නමුත් ඊට මාසයකට පස්සේ, ඒ කියන්නේ පෙබරවාරි මාසයේදී, ජර්මන් පාර්ලිමේන්තු ගොඩනැගිල්ලේ (Reichstag) හදිසියේම ගින්නක් හටගත්තා. මේ ගින්න තියන්න ඇත්තේ කවුද කියන එක ගැන ඉතිහාසඥයන් අතර අදටත් තියෙන්නේ ලොකු සැකයක්. බොහෝ දෙනෙක් සැක කරන්නේ මේක නාසීන් විසින්ම සැලසුම් කරපු වැඩක් කියලායි. හැබැයි හිට්ලර් වහාම මේකේ සම්පූර්ණ පළිය කොමියුනිස්ට්වාදීන් පිට පැටෙව්වා.
මේ සිදුවීම තමන්ගේ වාසියට හරවගත්තු හිට්ලර්, එවකට ජර්මනියේ හිටපු වයෝවෘද්ධ ජනාධිපති හින්ඩන්බර්ග්ව (President Hindenburg) පොළඹවාගෙන හදිසි නීති රෙගුලාසියකට අත්සන් කරවා ගත්තා. මේ නීතිය හරහා ඔහුට සියලුම කොමියුනිස්ට්වාදීන් සහ තමන්ගේ දේශපාලන ප්රතිවාදීන්ව සිරගත කිරීමේ බලය ලැබුණා. එහෙම අත්අඩංගුවට ගත්තු පිරිස තමයි ජර්මනියේ බිහිවුණු පළමු සිරකඳවුර (Concentration camp) වන ඩැක්හවු (Dachau) වෙත පිටත් කර හැරියේ.
වැඩි කල් නොගොස්, වයෝවෘද්ධ ජනාධිපති හින්ඩන්බර්ග් මෙලොවින් සමුගත්තා. හිට්ලර්ට රටේ සම්පූර්ණ බලයම තමන්ගේ අතට ගන්න මීට වඩා හොඳ අවස්ථාවක් තවත් නැහැ. ඔහු වහාම පාර්ලිමේන්තුවට අලුත් පනතක් ඉදිරිපත් කළා. ඒකෙන් කියවුණේ රටේ ඉදිරි සියලුම තීරණ තනිවම (ඒකපාර්ශ්විකව) ගැනීමේ බලය හිට්ලර්ට හිමිවන බවයි.
ප්රජාතන්ත්රවාදයේ අවසානය සහ නව අර්බුදය
දේශපාලන ප්රතිවාදීන් සිරගෙවල්වල සිටීමත්, හිට්ලර්ගේ චණ්ඩිකම් කරන SA (Stormtroopers) කල්ලිය විසින් ඉතිරි වී සිටි මන්ත්රීවරුන්ට තර්ජනය කර බිය ගැන්වීමත් නිසා මේ පනත ඉතා පහසුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවේදී සම්මත වුණා. චාන්සලර්වරයා වී මාස දෙකක් යන්නත් මත්තෙන්, හිට්ලර් ජර්මනියේ නිල නොවන ඒකාධිපතියා බවට පත්වී හමාරයි!
හැබැයි ඒකාධිපතියා වුණාට පස්සෙත් හිට්ලර්ට අලුත් ප්රශ්නයකට මුහුණ දෙන්න සිදු වුණා. හිට්ලර්ගේ SA බලකායේ නායකයාට අවශ්ය වුණා ජර්මනියේ නිල වෘත්තීය හමුදාව තමන්ගේ පාලනයට (SA බලකායට) යටත් කරගන්න. හැබැයි ජර්මන් නිල හමුදාව මේකට දැඩි ලෙස විරුද්ධ වුණා. හිට්ලර්ට තමන්ගේ ඒ කලහකාරී, රවුඩි SA කල්ලියට වඩා, විනයගරුක සහ වෘත්තීය මට්ටමේ ජර්මන් හමුදාවේ සහයෝගය මේ වෙලාවේ අත්යවශ්යම වෙලයි තිබුණේ.
ලේ වැගිරීම් සහිත ජූනි රාත්රිය
1934 වසරේ ජූනි මාසයේ එක්තරා නිශ්ශබ්ද රාත්රියක් මුළු මහත් ජර්මනියේම ඉරණම සදහටම වෙනස් කළේය. එදින රාත්රියේ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් විසින් දියත් කළ ම්ලේච්ඡ මෙහෙයුමකින් ඔහුගේම සමීපතම සගයෙකු වූ අර්නස්ට් රෝම් (Ernst Röhm) ඇතුළු Sturmabteilung (SA) හමුදා නිලධාරීන් රැසක් වටකර අත්අඩංගුවට ගෙන අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කෙරිණි. මෙම ලේවැකි කුමන්ත්රණය ඉතිහාසයට එක් වූයේ දිගු පිහිවල රාත්රිය (Night of the Long Knives) යන බියකරු නමිනි.
පෞද්ගලික පලිගැනීම් සහ සමූල ඝාතන
හිට්ලර් මෙම අවස්ථාව තමන්ගේ දේශපාලන බලය තහවුරු කර ගැනීමට පමණක් නොව, පුද්ගලික පලිගැනීම් සඳහා ද දක්ෂ ලෙස භාවිත කළේය. තමන්ට එරෙහි වූ දේශපාලනඥයන්, තමන්ව විවේචනය කළ මාධ්යවේදීන් මෙන්ම හුදෙක් වෙනත් අයෙකු යැයි වැරදීමකින් හඳුනාගත් අහිංසක මිනිසුන් පවා එදින රාත්රියේ ඝාතනය විය. ඇතැම් අවස්ථාවලදී එම පුද්ගලයන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් පවා සමූලඝාතනය කිරීමට හිට්ලර් පසුබට වූයේ නැත. මෙම බියකරු මෙහෙයුමේදී අහිංසක මිනිසුන් 200කට ආසන්න ප්රමාණයක් ජීවිතක්ෂයට පත්වූ බව වාර්තා වේ.
තමන්ව විස්ථාපනය කිරීමට වෙනත් බලවේගයක් නොමැති බව වටහාගත් ජර්මානු නිල හමුදාව, ඔවුන්ගේ නව නායකයා හෙවත් ෆියුරර් (Führer) ලෙස හිට්ලර් වෙත තම පූර්ණ පක්ෂපාතීත්වය ප්රතිඥා දුන්නේය. මෙයින් හිට්ලර්ට ජර්මනිය කෙරෙහි අසීමිත, නිරපේක්ෂ බලයක් හිමි විය.
නිදහස අහිමි වීම සහ මහා විනාශයක ඇරඹුම
මෙම සිදුවීමෙන් පසු ජර්මානු වැසියන්ගේ ජීවිත සම්පූර්ණයෙන්ම උඩුයටිකුරු විය.
- මාධ්ය නිදහස, අදහස් ප්රකාශ කිරීමේ නිදහස සහ රැස්වීමේ නිදහස වැනි මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හිටුවන ලදී.
- යුදෙව් ජනතාව සමාජයෙන් කොන් කර, ඔවුන්ගේ ව්යාපාර වර්ජනය කිරීමට කටයුතු කෙරිණි. මෙය පසුව ලෝක ඉතිහාසයේ බිහිසුණුම ඛේදවාචකයක් වූ හොලොකෝස්ටය (The Holocaust) වෙත මඟ පෑදූ අතර, එහිදී යුදෙව් පිරිමින්, කාන්තාවන් සහ දරුවන් මිලියන හයක් (ලක්ෂ 60ක්) ගෑස් කාමර සහ වධකාගාර (Concentration Camps) තුළ අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කෙරුණි.
මීට අමතරව, නාසි පාලනය විසින් කායික හෝ මානසික ආබාධ සහිත වූ සහ ඔවුන්ට නොගැලපේ යැයි සලකන ලද ලක්ෂ සංඛ්යාත ජනතාවක් බලහත්කාරයෙන් වන්ධ්යාකරණයට (Sterilized) ලක් කරන ලදී. 1934 ජූනි මාසයේ සිදුවූ ඒ එක් බිහිසුණු රාත්රිය, ලෝක ඉතිහාසයේ අඳුරුතම ආඥාදායකත්වයකට සහ මිලියන ගණනකගේ ලේ වැගිරීම්වලට පාර කැපූ හැටි අදටත් ලෝකයටම පාඩමකි.
තරුණ පරපුර බිලිගත් Hitlor Youth ළමා හමුදාව
දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේ නාසි ජර්මනියේ දරුණුතම සහ සූක්ෂ්මතම උපක්රමයක් වූයේ එරට අනාගතය භාර ගැනීමට සිටි දරුවන්ගේ මනස විකෘති කිරීමයි. මේ සඳහා ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් විසින් නිර්මාණය කළ හිට්ලර් යූත් (Hitler Youth) නැතහොත් හිට්ලර් තරුණ ව්යාපාරය, හුදෙක් ළමා සංවිධානයකට එහා ගිය මනස් සෝදාලීමේ (Indoctrination) මහා පරිමාණ මෙවලමක් විය.
මෙම සංවිධානය හරහා කුඩා පිරිමි ළමුන්ව දරුණු යුද පුහුණුවීම් සඳහා යොමු කෙරුණි. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස නිවෙස්වල සිටි අහිංසක දරුවන්, අතිශය ප්රචණ්ඩකාරී සහ කලහකාරී පුද්ගලයන් බවට පත්ව නැවත නිවෙස් බලා පැමිණියහ. අනෙක් අතට, බාලිකාවන්ට කුඩා කල සිටම මොළය සෝදා හරිනු ලැබුවේ ඔවුන්ගේ එකම සහ ප්රධානතම අරමුණ පිරිසිදු ආර්ය (Pure Aryan) වර්ගයා බෝ කිරීම බව පවසමිනි. දරුණුතම කරුණ නම්, මෙම කඳවුරුවලට ගිය ඇතැම් තරුණ ගැහැණු ළමුන් ගැබිනියන් බවට පත්ව නැවත නිවෙස්වලට පැමිණීමයි.
දෙමාපියන්ව බිය ගැන්වූ තමන්ගේම දරුවන්
තම දරුවන්ට සිදුව ඇති මෙම විනාශය දැක දෙමාපියන් දැඩි ලෙස කම්පනයට හා භීතියට පත් විය. නමුත් ඔවුන්ට ඒ වෙනුවෙන් හඬක් නැඟීමට ඉඩක් තිබුණේ නැත. මන්ද ජර්මනියේ ශ්රේෂ්ඨත්වයට බාධා කරන බව පවසමින්, තමන්ගේම දෙමාපියන්ව නාසි රහස් පොලිසිය හෙවත් ගෙස්ටාපෝ (Gestapo) වෙත පාවා දීමට තරම් මේ දරුවන් රුදුරු වී සිටි බැවිනි. දරුවන් තමන්ගේම මව්පියන්ට මරණ වරෙන්තු ලියන තත්ත්වයට නාසිවාදය ඔවුන්ව අන්ධ කර තිබුණි.
“හයිල් හිට්ලර්!” (Heil Hitler)
නාසි ජර්මනිය තුළ මෙම සම්මත ආචාර ක්රමය භාවිතා කිරීම සෑම පුරවැසියෙකුටම අනිවාර්ය කර තිබුණි. කිසිවෙකු හෝ මෙම ආචාර ක්රමය මඟහැරියහොත්, ඔවුන්ට හිමි වූ එකම දඬුවම වධකාගාරයක (Concentration camp) සිරගත වීමයි. මේ නිසා, රටේ සෑම තැනකම එකල දිස්වූයේ ව්යාජ චිත්රයකි. හැමෝම හිට්ලර්ට ආචාර කළ නිසා, මුළු ජර්මනියම නාසි ආධාරකරුවන්ගෙන් පිරී පවතින බවට මිත්යාවක් සහ මුලාවක් ලෝකය හමුවේ මැවී තිබුණි.
එම ම්ලේච්ඡ පාලනය තුළ හිට්ලර්ට එරෙහිව නැඟී සිටීමට තබා, ඔහුට විරුද්ධව එක වචනයක් හෝ කතා කිරීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් තිබුණේ නැත. යමෙකු හිට්ලර්ව විවේචනය කිරීමට හෝ ඔහුට එදිරිව අදහස් දැක්වීමට එඩිතර වූයේ නම්, ඔවුන්ගේ අවසානය සනිටුහන් වූයේ බිහිසුණු නාසි වධකාගාර තුළය. නාසිවාදය විසින් රටක් විනාශ කිරීමට ප්රථම, එම රටේ දරුවන්ගේ අහිංසකත්වය සහ මනුෂ්යත්වය කෙතරම් සාහසික ලෙස බිලිගත්තේද යන්නට හිට්ලර් යූත් ඉතිහාසය කදිම සාක්ෂියකි.
හිට්ලර් යන ඒකාධිපතියාව නිර්මාණය කළ අතීතය ගැන කෙටි ආවර්ජනයක්
තරුණ වියේ පසු වූ ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ සිත මුලින්ම ඇද බැඳ තබා ගත්තේ ජර්මානු ජාතිවාදයයි. පසුව, වීදිවල අසරණව ජීවත් වූ කාලය තුළ ඔහු තුළ තදින්ම මුල් බැසගත් අන්තවාදී මතවාදයන් සහ යුදෙව් විරෝධය, ඔහුගේ මුළු ලෝක දෘෂ්ටියම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් මාවතකට යොමු කළේය. ඔහුගේ මේ වෛරී සහගත චින්තනය තවත් තීව්ර වූයේ පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් ජර්මනිය ලැබූ අන්ත පරාජයත් සමඟයි. එම පරාජය හිට්ලර්ගේ හදවත දැවෙන ක්රෝධයකින් සහ පළිගැනීමේ චේතනාවකින් පුරවා දැමීය.
මේ අතරතුර, ඔහුව දෙවියෙකු ලෙස සැලකූ දේශපාලන ව්යාපාරයක් ජර්මනිය තුළ හිස ඔසවන්නට විය. ලක්ෂ සංඛ්යාත ජනතාවක් තමන්ගේ එකම ගැලවුම්කරුවා ලෙස ඔහු දෙස බලා සිටිද්දී, හිට්ලර් තුළ සිටි ආත්මාර්ථකාමී, තමන් අන් සියල්ලන්ටම වඩා උසස් යැයි සිතන (Megalohmaniac) මානසිකත්වය ක්රමයෙන් ලෝකයම වෙළා ගත්තේය. වැඩි කල් නොගොස්, ඔහුගේ ඒ ආක්රමණශීලී සහ දරුණු විදේශ ප්රතිපත්ති මුළු මහත් මානව සංහතියම තවත් බිහිසුණු ලෝක මහා සංග්රාමයක අගාධයකට ඇද දමන්නට සමත් විය.
***
(මෙම අන්තර්ගතයන් උපුටා ගන්නේ නම්, ඒ සෑම විටකදීම ceylonreader වෙබ් අඩවියේ විස්තරය සඳහන් කිරීමට කාරුණික වන්න)
