ලෝකයෙන් වෙන්වූ රහසිගත රට – උතුරු කොරියාව

ලෝකයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන්වූ සමාජයකට ළඟම උදාහරණය North Korea වෙන්න පුළුවන් — Robert Collins

උතුරු කොරියාව කියන්නේ ලෝකයේ අප නොදන්නා අභිරහස් විශාල ප්‍රමාණයක් සඟවාගත්, ඒ වගේම අතිශය දැඩි නීති පද්ධතියක් සහිත රටක්. 

***

මේ ලිපිය, @RealLifeLore යූටියුබ් චැනලයේ How North Korea Finally Made It Impossible to Escape වීඩීයෝව ඇසුරින් සකසන ලද ලිපියකි.

Cover image credit goes to north-korea-travel.com

***

​ලෝකයේ අභිරහස්ම සිරගෙය හෙවත් උතුරු කොරියාවේ බියකරු යථාර්ථය

​අද වන විට ලෝකයේ ඕනෑම රටක පුරවැසියෙකුට තමන්ගේ කැමැත්ත මත රටින් බැහැර වීමට අයිතියක් තිබුණත්, උතුරු කොරියාවේ තත්ත්වය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස්. රජයේ පූර්ව අවසරයකින් තොරව රටින් පිටවීම එරට නීතියට අනුව රාජද්‍රෝහී වීමක් ලෙසයි සැලකෙන්නේ.

​අවසර නැතිව රටින් පැන යාමට උත්සාහ කර අසු වුවහොත් ලැබෙන දඬුවම් ද අතිශය දරුණුයි. එය ​වසර ගණනාවක බරපතළ වැඩ සහිත සිර දඬුවම්, වධ බන්ධන හෝ ​ඇතැම් විට මරණ දණ්ඩනය පවා විය හැක.

​රටින් පිටවීම තබා, රට ඇතුළත එක් පළාතක සිට තවත් පළාතකට යාමට පවා රජයේ නිල අවසර පත්‍ර සහ ලේඛන අනිවාර්ය වේ. මේ නිසාම ලොව පුරා මානව හිමිකම් සංවිධාන උතුරු කොරියාව හඳුන්වන්නේ ලොව නරකම මානව හිමිකම් වාර්තාවක් හිමි රට ලෙසයි.

​වසර 10 ක අනිවාර්ය හමුදා සේවය

​උතුරු කොරියාවේ සෑම පිරිමියෙකුම අවම වශයෙන් වසර 10 ක් හමුදාවේ සේවය කළ යුතුය. මීට අමතරව, එරට තුළ භාෂණයේ නිදහසක් ඇත්තේම නැත. පුවත්පත්, රූපවාහිනී සහ ගුවන්විදුලි වැනි සියලුම මාධ්‍ය ආයතන රජය සතු වන අතර ඒවායෙන් ප්‍රචාරය වන්නේ රජයට පක්ෂපාතී පුවත් පමණි.

​2017 වසරේ Amnesty International ආයතනය කළ තක්සේරුවකට අනුව, දේශපාලන සිරකරුවන් 200,000 ක් පමණ එරට කඳවුරුවල සිර කර සිටිති. ඔවුන්ව වහල් සේවයේ යෙදවීම, වධහිංසා පැමිණවීම සහ නඩු විභාගයකින් තොරව මරා දැමීම (Summary execution) සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත්ව ඇත.

සමස්ථ පවුලටම අත්විදින්නට වන සිර දඬුවම්

​උතුරු කොරියාවේ ඇති බියකරුම නීතියක් වන්නේ, යමෙක් වරදක් කළහොත් ඔහුගේ පවුලේ ඥාතීන්ටද දඬුවම් විඳීමට සිදුවීමයි.

හද ​කම්පා කරවන පුවතක්:

ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව අනාවරණය කළ තොරතුරකට අනුව, 2009 වසරේදී අවුරුදු දෙකක් වයසැති දරුවෙකුට ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවම් නියම විය. ඊට හේතුව වූයේ එම දරුවාගේ දෙමාපියන් සන්තකයේ තිබී බයිබලයක් (Bible) හමු වීමයි. උතුරු කොරියාව තුළ විදේශීය ආගමික ග්‍රන්ථ හෝ මාධ්‍ය අන්තර්ගතයන් ළඟ තබා ගැනීම මරණීය දණ්ඩනය පවා ලැබිය හැකි බරපතළ වරදකි.

​ප්‍රසිද්ධියේ දඬුවම් පැමිණවීම්

​ඉරානය, සවුදි අරාබිය සහ සෝමාලියාව මෙන්ම, ප්‍රසිද්ධියේ මිනිසුන්ව මරා දමන (Public executions) ලොව ඇති රටවල් හතරෙන් එකක් වන්නේ උතුරු කොරියාවයි.

​විදේශිකයන්ට උතුරු කොරියාවට ඇතුළු වීම ඉතා අපහසු වන අතර, ඇතුළු වීමට අවසර ලැබුණත් ඔවුන් නිරන්තරයෙන් රජයේ ඔත්තුකරුවන්ගේ නිරීක්ෂණයට ලක් වේ. සංචාරකයින්ට නැරඹීමට අවසර ලැබෙන්නේ රජයට අවශ්‍ය දේ පමණි. රජයේ නීති මඳක් හෝ උල්ලංඝනය කරන විදේශිකයන්ට පවා දරුණු ඉරණමකට මුහුණ දීමට සිදු වේ.

​ඔටෝ වෝම්බියර්ගේ (Otto Warmbier) කනගාටුදායක අවසානය

​2016 වසරේ උතුරු කොරියාවේ සංචාරයක නිරත වූ ඔටෝ වෝම්බියර් නමැති ඇමරිකානු තරුණයා අත්අඩංගුවට පත් විය. ඔහුට එල්ල වූ චෝදනාව වූයේ හෝටලයේ බිත්තියක තිබූ ප්‍රචාරක පෝස්ටරයක් සොරකම් කිරීමට තැත් කිරීමයි. ඔහුට වසර 15 ක බරපතළ වැඩ සහිත සිර දඬුවම් නියම විය. වසරකට පමණ පසු ඔහුව නැවත ඇමරිකාවට එවනු ලැබුවත්, ඒ වන විටත් ඔහු සිහිසුන් (Vegetative state) තත්ත්වයේ පසු වූ අතර, දින කිහිපයකින් ඔහු මිය ගියේය.

උතුරු කොරියාවේ භූගෝලීය සැකැස්ම

වර්තමාන ලෝකයේ වඩාත්ම හුදකලා වූ සහ රහස්‍යභාවයෙන් පිරුණු රට උතුරු කොරියාවයි. ඕනෑම දෙයක් හෝ ඕනෑම අයෙකු රට තුළට ගෙන ඒම හෝ පිටතට රැගෙන යාම මෙහිදී අතිශය දුෂ්කර අභියෝගයකි. දශක ගණනාවක් තිස්සේ කිම් පරම්පරාව උත්සාහ කළේ උතුරු කොරියාව ලෝකයෙන් වෙන් වූ කෘතිම දූපතක් බවට පත් කිරීමටයි.

නැගෙනහිරින් ජපාන මුහුදෙනුත්, බටහිරින් කහ මුහුදෙනුත් වටවී තිබීම නිසා මුහුද හරහා පැන යාම ඉතා අසීරුය. ඊට හේතු කිහිපයක් තිබේ:

• සාමාන්‍ය වැසියන්ට බෝට්ටු සොයා ගැනීම අතිශය දුෂ්කර වීම.

• උතුරු කොරියානු නාවික හමුදාව වෙරළ තීරය පුරා දිවා රෑ නොකඩවා මුර සංචාරයේ යෙදීම.

දකුණු කොරියානු සිහිනය

උතුරු කොරියානු වැසියන් පැන යාමට උත්සාහ කරන ප්‍රධානතම රට දකුණු කොරියාවයි. ඊට ප්‍රධාන හේතු දෙකකි:

• දකුණු කොරියාව අතිශය දියුණු සහ ධනවත් රටක් වීම.

• දකුණු කොරියානු රජය උතුරු කොරියාවේ වෙසෙන මිලියන 25 ක ජනතාවද තමන්ගේම පුරවැසියන් ලෙස නිල වශයෙන් පිළිගැනීම.

එම නිසා, යම් උතුරු කොරියානු වැසියෙකුට දකුණු කොරියාවට ඇතුළු වීමට හැකි වුවහොත්, ඔහුට නිරායාසයෙන්ම එරට පුරවැසිභාවය හිමි වේ. 1990 දශකයේ සිට මේ දක්වා උතුරු කොරියාවෙන් පැන ආ 34,000 කට අධික පිරිසක් දකුණු කොරියාවේ ජීවත් වන අතර, යුරෝපයට ගොස් ඇත්තේ 1,000 ක් සහ ඇමරිකාවට ගොස් ඇත්තේ 200 ක් වැනි සුළු පිරිසකි.

ලොව භයානකම දේශ සීමාව

දකුණු කොරියාවට යාමට ඇති කෙටිම මග වන්නේ දෙරට වෙන් කරන දේශ සීමාවයි. නමුත් මෙය හැඳින්වෙන්නේ නිශ්චිත යුධ මුක්ත කලාපය (DMZ) ලෙස වුවත්, ඇත්ත වශයෙන්ම එය ලෝකයේ වැඩිම හමුදා බලයක් රඳවා ඇති දේශ සීමාවයි.

මෙම සීමාව හරහා පැන යාම මරණයට අභියෝග කිරීමකි:

• මර උගුල්: දේශ සීමාව පුරා පෑගුනොත් පිපිරෙන බිම් බෝම්බ මිලියන 2 ක් පමණ වළලා ඇත.

• හමුදා බලය: උතුරු කොරියානු සොල්දාදුවන් 750,000 ක් සහ දකුණු කොරියානු/ඇමරිකානු සොල්දාදුවන් 470,000 ක් පමණ මෙම සීමාව දෙපස ආරක්ෂාවට යොදවා සිටිති.

• සෘජු නියෝග: දේශ සීමාව තරණය කිරීමට උත්සාහ කරන ඕනෑම අයෙකුට වෙඩි තැබීමට උතුරු කොරියානු මුර සංචාරකයන්ට දැඩි නියෝග පනවා ඇත.

චීනය සහ රුසියාව දෙසට ඇති පිවිසුම

දකුණු කොරියාව දෙසින් පැන යාම කළ නොහැක්කක් බැවින්, බොහෝ දෙනා උත්සාහ කරන්නේ උතුරු දෙසින් පිහිටි චීනය හෝ රුසියාව හරහා පැන යාමටයි.

චීනය උතුරු කොරියාවේ නිල යුධ මිතුරෙකු වන බැවින්, චීන දේශ සීමාව අසල දකුණු කොරියානු සීමාව තරම් දැඩි හමුදා රැකවල් යොදවා නැත. රුසියාව සමඟ ඇති දේශ සීමාවද ඉතා කුඩා (කිලෝමීටර් 17 ක් පමණ) බැවින් එහිද ආරක්ෂාව සාපේක්ෂව අඩුය.

අයිස් ගඟ හරහා යන මරණීය ගමන

චීනය සහ උතුරු කොරියාව වෙන් කරන දේශ සීමාව කිලෝමීටර් 1,300 කට වඩා දිගුය. මෙහි වැඩි හරියක් ගලා යන්නේ යාලු (Yalu) සහ ටුමෙන් (Tumen) යන ගංගා දෙකයි.

• මෙම ගංගා ගලා යන්නේ ඉතා දුෂ්කර කඳුකර සහ වනාන්තර ප්‍රදේශ හරහා බැවින්, රහසින් ගමන් කිරීම තරමක් පහසු වේ.

• වඩාත්ම වැදගත් කරුණ වන්නේ ශීත ඍතුවේදී මෙම ගංගා සම්පූර්ණයෙන්ම මිදීමයි (Frozen). එවිට බෝට්ටු රහිතව හුදෙක් ගඟ මත ඇවිදගෙන චීනය දෙසට පැන යාමට මංකොල්ලකරුවන්ට සහ රටින් පැන යන්නන්ට අවස්ථාව ලැබේ.

මරණය අභියස පලායාමේ දුෂ්කර මාවත

ගිම්හාන කාලයේදී ගංගාවල ජල මට්ටම අඩු වන නිසාත්, ශීත කාලයේදී ගඟ මිදෙන නිසාත් චීන දේශසීමාව තරණය කිරීම පහසුය. නමුත් සැබෑ අභියෝගය ආරම්භ වන්නේ එතැන් සිටයි.

චීනය සහ රුසියාව ආරක්ෂිත තොටුපළවල් නොවේ

බොහෝ දෙනා සිතන්නේ චීනයට හෝ රුසියාවට ඇතුළු වූ සැණින් තමන් නිදහස් කියාය. නමුත් සත්‍යය එය නොවේ:

• චීනය සහ රුසියාව උතුරු කොරියාව සමඟ පිටුවහල් කිරීමේ ගිවිසුම් වලට එළඹ ඇත.

• අසුවන උතුරු කොරියානුවන්ව සරණාගතයන් ලෙස නොව නීතිවිරෝධී සංක්‍රමණිකයන් ලෙස සලකා නැවත උතුරු කොරියාවටම භාර දෙනු ලැබේ.

• එසේ නැවත හරවා එවන අයට හිමිවන්නේ සිරදඬුවම් හෝ මරණ දණ්ඩනයයි.

මියන්මාරය සහ ලාඕසය වැනි රටවල්ද අසුවන අයව වහාම උතුරු කොරියාවටම හරවා යවයි.

නිදහසේ දොරටුව

පලායන්නන්ගේ එකම බලාපොරොත්තුව වූයේ චීනය හරහා හොර රහසේම මොංගෝලියාව, තායිලන්තය හෝ වියට්නාමය වැනි රටකට ළඟා වීමයි. මෙම රටවල් උතුරු කොරියානුවන්ව දකුණු කොරියානු පුරවැසියන් ලෙස පිළිගන්නා නිසා, එහිදී අත්අඩංගුවට පත් වුවහොත් ඔවුන්ව ආරක්ෂිතව දකුණු කොරියාවට පිටත් කර හරිනු ලැබේ. මෙය ඉතා දිගු, අතිශය දුෂ්කර සහ භයානක ගමනකි.

1991 ආර්ථිකය

උතුරු කොරියාවෙන් මිනිසුන් සමූහ වශයෙන් පලා යාමට පටන් ගත්තේ 1991 දී සෝවියට් සංගමය බිඳ වැටීමත් සමඟයි.

•  මූල්‍ය ආධාර නැවතීම: උතුරු කොරියාවට වැඩිපුරම උදව් කළ සෝවියට් සංගමය නැති වීමත් සමඟ එරට ආර්ථිකය කඩා වැටුණි.

• ජාත්‍යන්තර සම්බාධක: ඇමරිකාව, ජපානය සහ දකුණු කොරියාව පැනවූ ආර්ථික තහංචි නිසා කෘෂිකර්මාන්තයට අවශ්‍ය පොහොර සහ උපකරණ ගෙන්වා ගැනීමට නොහැකි විය.

• කෘෂිකාර්මික ගැටලු: වගා කළ හැකි බිම් ප්‍රමාණය 20% කටත් වඩා අඩු වීමත්, නියඟය සහ ගංවතුර වැනි ස්වාභාවික විපත් නිසාත් ආහාර හිඟය දරුණු විය.

මිලියන ගණනකගේ ජීවිත බිලිගත් සාගතය

1994 ත් 1998 ත් අතර කාලය උතුරු කොරියානු ඉතිහාසයේ කළු පැල්ලමකි. දැඩි රහස්‍යභාවය නිසා නිවැරදි සංඛ්‍යාලේඛන නැතත්, එම සිව් වසර තුළ සාගතයෙන් මියගිය පිරිස 300,000 සිට මිලියන 3.5 දක්වා විය හැකි බව අනුමාන කෙරේ.

ජාවාරම්කරුවන්ගේ නැගීම

මිනිසුන් බඩගින්නේ මියයන විට, රට තුළට හොර රහසේ භාණ්ඩ ගෙන එන ජාවාරම්කරුවන් පිරිසක් බිහි විය. ඔවුන් ආහාර සහ බෙහෙත් පමණක් නොව, රජය විසින් තහනම් කරන ලද දකුණු කොරියානු චිත්‍රපට, ටීවී කතා මාලා සහ පොත්පත් ද හොර රහසේ රට තුළට ගෙන එන ලදී.

මේ හරහා පිටත ලෝකයේ දියුණුව දුටු දහස් ගණන් ජනයා වසරක් පාසා චීනය හරහා දකුණු කොරියාවට පලා යාමට පෙළඹුණි. 2000 දශකයේ මුල් භාගය වන විට මෙම සංඛ්‍යාව කැපී පෙනෙන ලෙස ඉහළ ගියේය.

කිම් ජොන් උන්ගේ පාලනය සහ දැඩි මර්දනය

1994 සිට උතුරු කොරියාව පාලනය කළ කිම් ජොන් ඉල් 2011 වසරේදී මියගිය අතර, ඔහුගේ පුත් කිම් ජොන් උන් බලයට පත් විය. එතැන් සිට උතුරු කොරියාවෙන් පැන යාම සහ භාණ්ඩ ජාවාරම් කිරීම පෙරට වඩා දස ගුණයකින් අසීරු විය.

ඩිජිටල් වැටවල් සහ ඔත්තු බැලීම්

කිම් ජොන්-උන් බලයට පත් වූ සැණින් සිදු කළේ රටේ දේශසීමා තාක්ෂණයෙන් සන්නද්ධ කිරීමයි:

• සංඥා අවහිර කරන්නන් (Signal Jammers): විදේශීය දුරකථන සහ චන්ද්‍රිකා සංඥා අවහිර කිරීමට දේශසීමා පුරා මේවා ස්ථාපිත කෙරුණි.

• දුරකථන ඇමතුම් හරහා ලුහුබැඳීම: උතුරු ප්‍රදේශවල සිටින වැසියන්ගේ දුරකථන ඇමතුම් රජයේ බුද්ධි අංශ මගින් දැඩි ලෙස නිරීක්ෂණය කිරීමට පටන් ගත්තේය.

• දේශසීමා තාප්ප: පෙර තිබූ වැටවල් වෙනුවට වඩාත් ශක්තිමත් තාප්ප සහ දැඩි ආරක්ෂක මුරපොළවල් ඉදි විය.

චීනයේ සහ රුසියාවේ වෙනස් වීම්

2014 දී රුසියාව, උතුරු කොරියාව සමඟ නව ගිවිසුමක් අත්සන් කළ අතර, ඒ අනුව රුසියාව තුළ අසුවන ඕනෑම උතුරු කොරියානුවෙකු වහාම හරවා යැවීමට තීරණය විය. ඒ සමඟම රුසියාව හරහා පැන යාමට තිබූ අවස්ථාව ඇහිරී ගියේය.

අනෙක් පසින් චීනය, ලොව දරුණුතම නිරීක්ෂණ රාජ්‍යය (Surveillance State) බවට පත් විය:

• 2020 වන විට චීනය පුරා CCTV කැමරා මිලියන 620 කට වඩා සවි කර තිබුණි (මෙය ඇමරිකාව මෙන් 12 ගුණයකි).

• මුහුණු හඳුනාගැනීමේ තාක්ෂණය (Facial Recognition) නිසා භාෂාව පවා නොදන්නා උතුරු කොරියානුවෙකුට චීනය හරහා තායිලන්තයට හෝ මොංගෝලියාවට පැන යාම ප්‍රායෝගිකව කළ නොහැක්කක් විය.

මිනිස් ජාවාරම්කරුවන්ගේ ගාස්තු ඉහළ යාම

අවදානම වැඩිවත්ම, පැන යාමට උදව් කරන තැරැව්කරුවන් (Brokers) අය කරන මුදල දරාගත නොහැකි ලෙස ඉහළ ගියේය:

• 2007: $2,000 (රු. ලක්ෂ 6ක් පමණ)

• 2012: $4,000 (රු. ලක්ෂ 12ක් පමණ)

• 2017: $13,000 සිට $116,000 දක්වා (රු. ලක්ෂ 40 සිට කෝටි 3.5 දක්වා)

උතුරු කොරියානු වැසියෙකුගේ සාමාන්‍ය වාර්ෂික ආදායම $2,000 ටත් අඩු නිසා, තනිවම මුදල් ඉතිරි කර පැන යාම සිහිනයක් පමණක් විය. මේ නිසා 2011 දී 2,900 ක් වූ සරණාගත සංඛ්‍යාව 2019 වන විට 1,000 දක්වා අඩුවූයේ පැන යාම එතරම්ම දුෂ්කර වූ බැවිනි.

කොවිඩ්-19 සමයේ දේශසීමා මුද්‍රා තැබීම

2020 වසරේ කොවිඩ් වසංගතය පැමිණීමත් සමඟ උතුරු කොරියාව ලොවටම දොරවල් වැසූ පළමු රට බවට පත් විය. සියලුම ගුවන් ගමන් සහ විදේශ වෙළඳාම නතර කෙරුණි.

රජය මෙතරම් බිය වීමට හේතුව වූයේ එරට වැසියන්ගෙන් 42% ක් මන්දපෝෂණයෙන් පෙළීමයි. මන්දපෝෂණය ඇති අයට කොවිඩ් වෛරසය මාරාන්තික විය හැකිය.

නිල වාර්තා සහ සැබෑ මරණ සංඛ්‍යාව

උතුරු කොරියානු රජය නිල වශයෙන් ප්‍රකාශ කළේ කොවිඩ් නිසා මියගියේ පුද්ගලයන් 74 දෙනෙකු පමණක් බවයි. නමුත් ඇත්ත තත්ත්වය මීට වඩා බොහෝ දරුණු බව BBC වැනි ආයතන අනාවරණය කළේය:

• පියොන්ග්යැන්ග් (Pyongyang) නුවර වැසියන්ගෙන් සෑම 550 දෙනෙකුගෙන්ම එක් අයෙකු මියගිය බවට තොරතුරු ලැබී ඇත.

• එම අනුපාතයට අනුව මුළු රටේම මරණ සංඛ්‍යාව 45,000 ඉක්මවිය හැකි බව පැවසේ.

කෙසේ වෙතත්, කොවිඩ් වසංගතය කිම් ජොන් උන් රජයට කදිම නිදහසට කරුණක් විය. ඒ හරහා රටේ ජනතාව ලෝකයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන් කර තැබීමටත්, තමන්ගේ බලය තවදුරටත් තහවුරු කර ගැනීමටත් ඔවුන්ට අවස්ථාව ලැබුණි.

නිදහස අහුරන අලුත් නීති

රටින් පිටවීම තබා රට ඇතුළත සංචාරය කිරීම පවා දැන් සිරගෙට යාමට හේතුවක් විය හැකිය.

• ගමන් බලපත්‍ර: එක් පළාතක සිට තවත් පළාතකට යාමට පවා රජයේ විශේෂ අවසර පත්‍ර අවශ්‍ය වේ.

• ප්‍රතිගාමී මතවාද සහ සංස්කෘතීන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ පනත (2020): මෙම නව නීතියට අනුව විදේශීය තොරතුරු, වීඩියෝ හෝ පොත්පත් ළඟ තබා ගැනීම මරණ දණ්ඩනය ලැබිය හැකි වරදකි.

• දඬුවම්: විදේශීය චිත්‍රපටයක් නැරඹීම හෝ පොතක් කියවීම වසර 10 ක බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවමකට මග පාදයි.

අතීතයේදී මයික්‍රෝ SD කාඩ්පත් (Micro SD cards) හරහා හොර රහසේ රට තුළට පැමිණි දකුණු කොරියානු ටෙලි නාට්‍ය සහ ඇමරිකානු චිත්‍රපට දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ නැවතී ඇත.

පලායාම නතර වීම

සංඛ්‍යාලේඛන දෙස බැලීමේදී උතුරු කොරියාවේ හුදකලාව පැහැදිලි වේ:

• 2010/2011: වසරකට දහස් ගණනක් පලා ගියහ.

• 2020: සාර්ථකව පැන ආවේ 229 ක් පමණි.

• 2021 සහ 2022: මෙම සංඛ්‍යාව 63 සහ 67 දක්වා පහත වැටුණි. මෙය ඉතිහාසයේ අවම අගයයි.

• 2024: සාමාන්‍යයෙන් ගංගා මිදෙන ජනවාරි-මාර්තු කාලය පලායාමට සුදුසු වුවත්, 2024 මුල් මාසවල වාර්තා වූයේ සාර්ථක පලායාම් 34ක් පමණි.

රතු තාරකාවේ (Red Star) පාලනය

කිම් ජොන් උන්ගේ අරමුණ උතුරු කොරියාව සංවෘත ඩිජිටල් රාජ්‍යයක් කිරීමයි. එරට රජය විසින් අනුමත කරන ලද දුරකථනවල ඇති මෘදුකාංග (Software) ක්‍රියා කරන්නේ මෙසේය:

• අන්තර්ජාලය නැත: මෙම දුරකථනවලින් ජාත්‍යන්තර ඇමතුම් හෝ අන්තර්ජාලයට පිවිසිය නොහැක.

• රහස් පරීක්ෂක මෘදුකාංග: දුරකථනයේ සිදුවන දේ රහසිගතව ස්ක්‍රීන්ෂොට් (Screenshots) ලබා ගන්නා අතර ඒවා මකා දැමිය නොහැක. පොලිසියට ඕනෑම වේලාවක දුරකථනය පරීක්ෂා කළ හැක.

• විදේශීය ගොනු තහනම්: Red Star මෙහෙයුම් පද්ධතියෙන් නිර්මාණය නොකළ කිසිදු විදේශීය වීඩියෝවක් හෝ ගොනුවක් එහි ධාවනය කළ නොහැක.

මීට පෙර ජාවාරම්කරුවන් හරහා විදේශීය දුරකථන ගෙන්වා ගෙන පිටත ලෝකයට හෝ පැන ගිය ඥාතීන්ට ඇමතුම් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව තිබුණත්, දැන් එම ජාවාරම් ද සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කර ඇත.

සරණාගතයින්ගේ අනාගතය අඳුරු ද?

චීන ජාවාරම්කරුවන් දැන් එක් අයෙකු නීතී විරෝධීව පැන යාම සඳහා ඩොලර් 21,000 කට වඩා (රුපියල් ලක්ෂ 60 කට වැඩි) මුදලක් අය කරති. මෙය සාමාන්‍ය උතුරු කොරියානුවෙකුට කිසිසේත්ම දැරිය නොහැකි මුදලකි. මීට අමතරව, දැනට චීන සිරගෙවල්වල උතුරු කොරියානු සරණාගතයින් 1,000 ක් පමණ සිටින බව පැවසේ. කොවිඩ් බිය නිසා උතුරු කොරියාව ඔවුන්ව නැවත භාර ගැනීම පවා ප්‍රතික්ෂේප කළ නමුත්, යම් දිනක ඔවුන්ව හරවා යැවුවහොත් ඔවුන්ට හිමිවන්නේ මරණය හෝ සිරගෙයයි.

උතුරු කොරියාවේ මායිම්

ඉහත සඳහන් කළ පරිදි, 2020 අගෝස්තු මාසයේදී උතුරු කොරියානු පාලන තන්ත්‍රය චීනය සහ රුසියාව සමඟ පවතින උතුරු සීමාවන්හි බෆර් කලාප (Buffer Zones) පිහිටුවීමට පියවර ගත්තේය. කොවිඩ්-19 වසංගතය රට තුළට ඇතුළු වීම වැළැක්වීමේ මුවාවෙන් ක්‍රියාත්මක කළ මෙම වැඩපිළිවෙළ, ඇත්ත වශයෙන්ම එරට වැසියන් පිටතට යාම වැළැක්වීමේ දැඩි මර්දනකාරී පියවරක් ලෙස හඳුනාගත හැකිය.

මෙහි ඇති ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් පහත සාරාංශ කර ඇත:

1. දුටු තැන වෙඩි තැබීමේ නියෝගය (Shoot-to-Kill Orders)

උතුරු කොරියානු සොල්දාදුවන්ට තම දේශ සීමාවන් ආසන්නයේ සිටින ඕනෑම අයෙකුට—ඔවුන් අවසරයකින් තොරව රටට ඇතුළු වීමට හෝ රටෙන් පිටවීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්—කිසිදු පූර්ව දැනුම් දීමකින් තොරව වෙඩි තැබීමට (Unconditional Shoot-on-Sight) නියෝග ලබා දී ඇත. වසර තුනකට පසුවත් මෙම මාරාන්තික නියෝගය තවමත් ක්‍රියාත්මක වන බව වාර්තා වේ.

2. දැවැන්ත නව තාප්ප සහ වැටවල් ඉදිකිරීම

චීන සහ රුසියානු දේශසීමා දිගේ කිලෝමීටර් සිය ගණනක් පුරා විහිදෙන නව ආරක්ෂක පද්ධති ඉදි කර ඇති බව චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප (Satellite Imagery) මගින් තහවුරු වී ඇත. මෙයට ඇතුළත් වන්නේ කොන්ක්‍රීට් තාප්ප සහ උස් වැටවල්, කටුකම්බි වැටවල්, සහ නව මුරපොළවල් (Guard Posts) වේ.

3. සාම්ප්‍රදායික ගමන් මාර්ග වැසී යාම

දශක ගණනාවක් තිස්සේ උතුරු කොරියාවෙන් පලා යන්නන් (Defectors) සහ හොරබඩු ජාවාරම්කරුවන් (Smugglers) භාවිතා කළ කඳුකර මාර්ග සහ රහසිගත මාවත් දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ අවහිර වී ඇත. පෙරදී යම් තරමක සිදුරු සහිත (Porous) ස්වභාවයක් ගත් උතුරු දේශසීමාව දැන් කිසිවෙකුට හෝ කිසිවකටත් පසු කළ නොහැකි ඝන බාධකයක් බවට පත්ව තිබේ.

උතුරු කොරියාව දැන් පෘථිවියේම පවතින වෙනත් විශ්වයක් බඳු ය. මිලියන 25ක් වූ එහි වැසියන් සහ චීනයේ සිරවී සිටින පලායන්නන් සියල්ලෝම කිසිදු නිශ්චිත විසඳුමක් නොමැති අගාධයකට ඇද දමා ඇත. කිම් ජොන් අන්ගේ මෙම නව ඩිජිටල් බන්ධනාගාරය මානව ඉතිහාසයේ දරුණුතම හුදකලා කිරීම ලෙස හඳුන්වා දිය හැකිය.

***

(මෙම අන්තර්ගතයන් උපුටා ගන්නේ නම්, ඒ සෑම විටකදීම ceylonreader වෙබ් අඩවියේ විස්තරය සඳහන් කිරීමට කාරුණික වන්න)